Lokale Monitor Werk, Inkomen en Zorg 2012 - Het sociaal beleid van gemeenten

https://docs.google.com/file/d/0B6GvobG68XXVaTdoVjFETzdwVDA/edit

FNV Lokaal Rotterdam reageert op ‘sociaal gezicht’ gemeente Rotterdam

NB !       Presentatie Uitkomsten LMWI&Z 2012 op Gemeentehuis, Coolsingel   17-04-12/13.30 uur          Gelegenheid tot voor-informatie van de pers bij Dudok, Meent 17-04-12/12.30 uur:        

Rotterdam, 16 april 2012

Hoe sociaal is het beleid van de gemeente Rotterdam? Om die vraag te beantwoorden heeft vakcentrale FNV eind vorig jaar gegevens verzameld over het armoedebeleid, de sociale werkvoorziening en de thuiszorg. FNV Lokaal Rotterdam presenteert de Uitkomsten van de Lokale Monitor, editie 2012 op dinsdag 17 april vanaf 13.30 uur in het gemeentehuis aan de Coolsingel waar Henk van der Kolk, voorzitter van FNV Bondgenoten, de uitkomsten zal toelichten en het Rapport zal overhandigen aan wethouder Marco Florijn.

Gemeenten krijgen door de bezuinigingen en verdergaande decentralisaties steeds meer taken, maar tegelijkertijd minder geld.  De FNV vindt dat dit niet ten koste mag gaan van het sociale gezicht van gemeenten. Door de gevolgen van de crisis is het sociaal beleid belangrijker dan ooit.

De FNV voert de Lokale Monitor Werk, Inkomen en Zorg (LMWIZ) iedere twee jaar uit. Deze keer namen 182 gemeenten, waaronder de vier grote steden, deel aan het onderzoek. In de deelnemende gemeenten wonen in totaal 9 miljoen mensen.

Bij de ontwikkeling van de vragenlijst heeft de FNV advies ingewonnen bij de VNG, Divosa en diverse gemeenten. “We vinden het belangrijk dat gemeenten zich herkennen in het onderzoek,” aldus Leo Hartveld, lid van het federatiebestuur van vc FNV.

Opvallend in deze editie van LMWI&Z zijn de verwachtingen van gemeenten over het wetsvoorstel Werken naar vermogen. Als dit wetsvoorstel wordt ingevoerd, zal het grote gevolgen hebben voor het gemeentelijk beleid. Uit de voorlopige resultaten van de monitor bleek in maart dat van alle Nederlandse gemeenten, 99 procent, problemen verwacht bij de invoering van de Wet werken naar vermogen. De FNV voert al enkele maanden actie tegen de het voorstel, onder het motto ‘Laat ze niet vallen’ (www.laatzenietvallen.nl). Overigens biedt de FNV op 17 april ook een petitie en honderdduizend handtekeningen van burgers tegen deze wet aan aan de Tweede Kamer.

FNV Lokaal Rotterdam reageert bij monde van woordvoerder Pieter Visser op de uitkomsten: “Uit de Lokale Monitor van 2010 bleek dat de gemeente Rotterdam nog een hoop kon verbeteren op alle aandachtsgebieden (zie bijlage A) zonder al te veel kosten. Op een aantal aandachtgebieden deed Rotterdam het toen beleidsmatig nog beter dan veel gemeenten, waaronder Den Haag en Amsterdam. Die voorsprong heeft Rotterdam nu verloren.”

Bovendien bleek de gemeente Rotterdam vorig jaar voornemens, zo ontdekte FNV Lokaal Rotterdam, om bovenop de maatregelen van de regering eigen éxtra lokale bezuinigingen op Sociaal Beleid door te voeren. Voor wethouder Dominic Schrijer (PvdA) was dit reden zijn wethouderschap Sociale Zaken neer te leggen. FNV Lokaal Rotterdam en vc FNV hebben toen onmiddellijk lopend overleg hierover opgeschort. “Dat beide andere PvdA-wethouders toen wel bleven zitten heeft echter niet geleid heeft tot een aanwijsbare verbetering van het sociale beleid” zo concludeert woordvoerder Visser onder verwijzing naar bijlage 1 van het rapport, “Integendeel, sindsdien sorteert de gemeente Rotterdam voor op de invoering van de Wet Werken naar Vermogen”.  Ook in politieke kringen in de Tweede Kamer wordt hiernaar ‘met belangstelling’ gekeken zo meldde staatsecretaris de Krom kortgeleden op televisie.

“Ook blijkt er een groot verschil te bestaan tussen het door het College voorgestane Beleid en de uitvoering daarvan”, zo concludeert FNV Lokaal Rotterdam uit eigen ervaring.

·         Mensen met een WWB-uitkering worden ingezet om het werk, dat blijft liggen na heenzending van WSW’ers, met behoud van uitkering alsnog gedaan te krijgen (RoGroen).

·         WWB-uitkeringsgerechtigden worden aan het werk gezet met behoud van uitkering (dus niet langer ‘opgeplust’, zoals in de vorige collegeperiode met SoZaWe is overeengekomen) voor perioden van 3-6 maanden, ook als ze zich al als vrijwilliger inzetten ‘in het belang van de stad’.

·         Inwoners van Rotterdam die een aanvraag voor een WWB-uitkering doen worden (door een zogenaamd ‘intake-team’) niet in behandeling genomen, maar voor 4 weken heengezonden om eerst maar eens ‘te bewijzen’ dat ze zich ‘voldoende’ hebben ingespannen om een baan te vinden. Een ambtenaar van SoZaWe meldde dat hij hierdoor in gewetensnood is geraakt, omdat hij van mening is dat hij ‘werkopdrachten moet uitvoeren die in strijd zijn met zijn ambtseed’.

·         Een vervolg-aanvraag langdurigheidstoeslag wordt sinds begin dit jaar niet meer in behandeling genomen op de eerstvolgende ‘vervaldatum’ van dit recht (dus 6 jaar, 7 jaar, 8 jaar na eerste WWB-verstrekking), maar pas 12 maanden na de vorige uitbetaling.

·         SoZaWe vergoed uitsluitend de ‘eigen bijdrage in de ziektekosten’ van Euro 220,= voor die uitkeringsgerechtigden die gebruikmaken van de collectiviteitspolis van Zilveren Kruis Achmea. FNV Lokaal Rotterdam ziet dit als een vorm van koppelverkoop.

·         SoZaWe gaat er binnenkort (ingaande mei 2012) toe over de premie voor de ziektekostenverzekering van Zilveren Kruis Achmea van WWB-gerechtigden automatisch op de WWB-uitkering in te houden, tenzij hiertegen door betreffende uitkeringsgerechtigden bezwaar wordt gemaakt. FNV Lokaal Rotterdam vindt dit een vorm van ‘omgekeerde bewijslast’ die bijvoorbeeld ook voor orgaandonatie niet mag worden toegepast’.

·         Inwoners die zich aanmelden met een zorgvraag (hulp of een voorziening) moeten, voordat deze aanvraag in behandeling wordt genomen (indicatiestelling), eerst kunnen ‘aantonen’ dat zij zich in de achterliggende jaren ‘voldoende’ hebben ingespannen om de zorgvraag te voorkomen (mantelzorg) of zelf op te lossen (bijv. bij aanvraag voor een seniorenwoning of hulpmiddelen). Dit beleid is vorig jaar meegedeeld via een informatiekrantje van SoZaWe.

·         WWB-gerechtigden worden verplicht te gaan werken in de kassen, al is dit onder cao-voorwaarden.

Bijlage                   Analyse uitkomsten LMWI&Z 2010

Noot voor de pers:

Voor een toelichting kunt u contact opnemen met

Pieter Visser (pietervisser@online.nl of 06 – 234 34 621 of vanaf dinsdag 12.00 uur bij Dudok

Informatie over de actie ‘laat ze niet vallen’ vindt u op www.laatzenietvallen.nl

Informatie over de standpunten van FNV Lokaal Rotterdam op www.fnvlokaalrotterdam.blogspot.com

Lokale Monitor Werk, Inkomen & Zorg 2010

Beste Dominic,

Zie hier mijn eerste analyse van de ‘ranking’ van Rotterdam in de LMWI&Z.

[NB ! Hoogst te halen score 100 punten; gemiddelde score der deelnemende gemeenten 33 punten.]

1^e plaats met 70 punten:               Breda, Doetinchem en Hengelo;

2^e plaats met 65 punten :              Maastricht (toch een CDA-stad !), Eindhoven, Assen, Apeldoorn, Delft,     Zoetermeer en een aantal kleinere gemeenten;

3^e plaats met 60 punten :              Alkmaar, Meppel en een paar kleinere gemeenten;

4^e plaats met 55 punten :              Utrecht, Amersfoort, Spijkenisse en een paar kleinere gemeenten;

5^e plaats met 50 punten :              Rotterdam, Alphen a.d. Rijn, Woerden en een scala van kleinere gemeenten

6^e plaats met 45 punten :              o.a. Amsterdam, Deventer, Heerlen, Leeuwarden, Zwolle.

7^e plaats met 40 punten :              Den Haag, Drechtsteden, Vlaardingen.

Rotterdam heeft het, zoals verwacht, niet slecht gedaan met een vijfde plaats. Maar dat is niet significant beter dan bij de LMWI 2008. Toch had Rotterdam, soms met weinig inspanning of niet significant hogere kosten, een hogere score kunnen behalen (als er wat meer naar FNV Lokaal Rotterdam geluisterd was).

Indicator 1.         Duurzame uitstroom.

Zowel in gesprekken met Nico v.d. Vrie en later met Luc Severijnen en tijdens het overleg begin 2009 met jou en weth. Harbers, én-marge van de presentatie van jullie crisisplannen, heeft FNV Lokaal Rotterdam aangedrongen op het beter volgen van uitkeringsgerechtigden die de WWB uitstromen naar de Arbeidsmarkt. Wanneer bijvoorbeeld de betrokken klantmanager Sociale Zaken zeg 2-maandelijks voor bv. de duur van ½ jaar ‘de vinger aan de pols had gehouden’, bijvoorbeeld op basis van een voortgangsgesprek (van een uurtje) met de voormalig WWB-client, diens ‘mentor’ bij het bedrijf waar hij werkt en/of het reintegratiebedrijf dat de reintegratie had gerealiseerd, dan had Rotterdam op dit criterium van Sociaal Beleid niet nul punten, maar 5 punten gescoord. Een dergelijke beleid, dat op zich niet veel extra kosten met zich had meegebracht, had Rotterdam op de 4^e plaats doen terechtkomen.

Indicator 2.         Langdurigheidstoeslag (bereik,  voorwaarde & hoogte).

Uit LMWI 2008 bleek dat in Rotterdam minder dan 20 % van de niet-bijstandsgerechtigden werden bereikt met de langdurigheidtoeslag.  FNV Lokaal Rotterdam heeft toen aangedrongen op vergroting van de bekendheid m.b.t. langdurigheidtoeslag, met name bij kleine zelfstandigen, ZZP-ers, AOW-ers, etc. Verbetering op dit punt levert op zich geen hogere ranking op.  FNV Lokaal Rotterdam heeft toen  (en ook later) aangedrongen op bijstelling van de criteria voor langdurigheidtoeslag (niet na 5 jaar, maar na 3 jaar en niet op basis van de inkomensgrens van 110 % WSM maar 120 % WSM). Je hebt toen toegezegd te onderzoeken wat de financiële consequenties hiervan zouden zijn. Dat is, voor zover ons bekend, niet gebeurd. Als een van beide maatregelen was ingevoerd dan had dit Rotterdam op deze indicator van Sociaal Beleid 5 extra punten opgeleverd en daarmee op een 3^e plaats in de ranking gebracht.

Indicator 8.         Eigen bijdrage Zorg.

Alhoewel vergoeding van ‘het eigen risico’ in de ziektekostenverzekering wel is geregeld is overeenkomstige vergoeding  van de ‘eigen bijdrage’ in de thuiszorgkosten niet geregeld.  Alhoewel zorgvragers onder voorwaarden wel extra geld (zie Brug 2009) kunnen aanvragen is dit niet als vergoeding voor ‘eigen bijdrage’ in de zorgkosten gelabeld. Als Rotterdam dit wel zo had ‘geoormerkt’ en dit beter had gecommuniceerd dan had Rotterdam, zonder al te veel hogere kosten ten laste van de Bijz. Bijstand,  op deze indicator tenminste 5 maar wellicht 10 extra punten gescoord zonder.

Dat betekent dat Rotterdam dan op zeker 65 punten of misschien zelfs 70 punten was uitgekomen en dan had Rotterdam, samen met Assen, Apeldoorn, Delft, Eindhoven, Maastricht (toch een CDA-stad !) en Zoetermeer, op de gedeelde 2^e plaats, of zelfs samen met Breda, Doetinchem en Hengelo op de eerste plaats van de list van gemeenten gestaan. En zoiets hadden we ons als streven bedacht en  voorgenomen bij de presentatie van LMWI 2008.

Met vriendelijke groet, Pieter

Concept Speech Rotterdam - LMWIZ 2012

[● = nieuwe dia]

Beste mensen,

● De FNV heeft twee jaar geleden een boek uitgebracht onder de titel

‘Bijzondere werknemers’,

Daarin vertellen werknemers met een handicap hun verhaal.

Ik wil graag twee van hun kort citeren:

Cor Woons  zegt: “Ik wil dolgraag doorstromen naar een SW-baan.”

En Freddy Cuijpers: “Ik wil een gewone baan en een gewoon leven.”

Ik heb slecht nieuws voor mensen zoals Cor en Freddy.

Zij moeten nog wat langer wachten.

De gemiddelde wachttijd voor een werkplek in de sociale werkvoorziening is

namelijk opgelopen en inmiddels 26 maanden!

In 2009 was dat nog 22 maanden, in 2010 23 maanden en nu dus meer dan twee

jaar!

Mensen met een handicap zitten gemiddeld meer dan 2 jaar gedwongen achter

de geraniums.

Want er is geen plek bij de sociale werkvoorziening.

Dat is één van de uitkomsten van de Lokale Monitor Werk, Inkomen en Zorg

2012, die we hier vandaag presenteren.

● Dit keer deden 182 gemeenten mee aan het onderzoek.

Samen vertegenwoordigen zij 9 miljoen inwoners, een ruime

meerderheid van de Nederlandse bevolking.

Het onderzoek laat zien hoe gemeenten presteren op het

gebied van de armoedebestrijding, de ondersteuning van werkzoekenden, de

thuiszorg, en nog een breed scala aan onderwerpen.

We doen dit onderzoek al jaren.

En tot nu toe melden we meestal dat het sociale beleid van gemeenten

op veel terreinen was verbeterd.

Gemeenten gingen namelijk aan de slag met aanbevelingen uit eerdere edities

van de monitor.

Maar dit jaar is het beeld echt anders.

Op alle terreinen staat het sociale beleid van gemeenten onder druk.

Dat heeft natuurlijk alles te maken met de maatregelen die de landelijke overheid

de afgelopen periode heeft genomen.

● Ik noem even de belangrijkste:

-          De WWB, zeg maar de bijstandswet, is per 1 januari aangescherpt. Werkende kinderen moeten voortaan hun ouders onderhouden.

-          Jongeren worden 4 weken aan hun lot overgelaten voor ze in aanmerking komen voor een uitkering.

-          Er wordt bezuinigd op de ondersteuning van werkzoekenden, de zogenaamde re-integratiebudgetten

-          Vorig jaar is er fors bezuinigd op de WMO-budgetten, waaruit onder meer de thuiszorg wordt betaald

-          En dan is er nog het wetsvoorstel voor de Wet Werken Naar Vermogen. Dit houdt in dat er 70.000 SW-plaatsen worden geschrapt, dat Wajong’ers een herkeuring krijgen en dat de bijstand in stappen met 14% omlaag gaat.

Misschien denkt u bij uzelf: “Tja, vervelend, maar het is nu eenmaal crisis en er

moet wel bezuinigd worden.”

Dat klopt, maar twee dingen vind ik toch wel opvallend.

Ten eerste, de gevolgen van de crisis worden opvallend vaak afgewenteld op

de lagere inkomens, op gehandicapten en op andere mensen die het al

niet gemakkelijk hebben.

Ten tweede is het zo dat dit kabinet de gemeenten gebruikt of misschien wel

misbruikt als doorgeefluik van deze hardvochtige bezuinigingen.

Gemeenten proberen een sociaal beleid te voeren, maar krijgen daar steeds

minder ruimte voor.

● Veel gemeenten zien bijvoorbeeld problemen bij de

ondersteuning van werkzoekenden.

Bijna de helft van de gemeenten probeert de re-integratiekosten te drukken door

mensen met behoud van uitkering te laten werken.

Dat is een uitholling van de arbeidsrechten.

● En dan de schuldhulpverlening.

Als gevolg van de crisis dreigen steeds meer mensen in de schulden te raken.

Het is belangrijk dat zij snel worden geholpen, want hoe langer dit duurt, hoe

moeilijker het wordt om nog uit de problemen te raken.

De gemiddelde wachttijd voor de schuldhulpverlening is de afgelopen jaren licht

gedaald, van 35 kalenderdagen in 2009, naar 31 in 2010, naar 27 in 2011.

Mooi dat de wachtlijsten korter worden, maar gemiddeld vier weken is natuurlijk

nog veel te lang.

● En dan de thuiszorg.

Dit is al jaren een zorgenkindje.

Sinds de decentralisatie van de thuiszorg betalen de meeste

gemeenten veel te lage uurtarieven.

Als gevolg hiervan zie je telkens weer voorbeelden van thuiszorginstellingen die

hun medewerkers slecht behandelen, wat ook weer negatief uitwerkt voor de

kwaliteit van de zorg.

Gelukkig zijn er ook gemeenten als Woudenberg en Eindhoven die wel een

realistisch tarief betalen.

***

En hoe doet Rotterdam het in het onderzoek?

De gemeente heeft een score van 45 punten, dat is iets boven het gemiddelde.

Op een aantal punten is verbetering mogelijk.

Zo mag het werken met behoud van uitkering wel wat worden ingeperkt.

Geef mensen die langer dan 3 jaar rond moeten komen van een inkomen onder

de 110% van het sociaal minimum, een langdurigheidstoeslag

En let erop dat zorgaanbieders zich als goede werkgevers gedragen.

***

Beste mensen,

● Ik noemde al de Wet Werken Naar Vermogen, een wetsvoorstel dat een

verregaande uitholling van ons sociale stelsel betekent.

Maar liefst 99% van de deelnemende gemeenten voorziet problemen door de

nieuwe wet.

Bijna tachtig procent zegt dat er niet genoeg banen zullen zijn voor mensen die

uit de sociale werkplaatsen de arbeidsmarkt opstromen.

En deze gemeenten zijn niet de enigen die problemen hebben met de nieuwe

wet.

De afgelopen weken hebben meer dan 100.000 mensen een petitie ondertekent

tegen dit wetsvoorstel.

Vandaag gaan we als FNV deze petitie overhandigen aan de Tweede Kamer, die

over de wet vergadert.

Laten we hopen dat de Kamerleden zullen luisteren naar dit brede protest.

We hebben natuurlijk ook een boodschap voor gemeenten.

Ik weet het, jullie hebben steeds minder ruimte om een sociaal beleid te voeren.

Maar ik roep jullie op om toch de grenzen op te zoeken.

● Dus geen onnodige barrières voor mensen die een beroep moeten doen

op het armoedebeleid,

Kortere wachtlijsten voor de sociale werkvoorzieningen

Betaal een reële prijs voor de thuiszorg, dus een uurtarief van minstens 24,50

euro.

En schrap de eigen bijdrage voor minima die een beroep moeten doen op

zorgvoorzieningen.

Beste mensen,

Ik hoop dat we over twee jaar met een positiever verhaal de volgende editie van

de Lokale Monitor kunnen presenteren.

Dat vereist dat gemeenten lef tonen en zo goed en kwaad als het gaat hun

sociale verantwoordelijkheid nemen.

Het vereist ook dat we met z’n allen als burgers van dit land aan de regering

duidelijk maken dat we niet langer accepteren dat de gevolgen van de crisis

worden afgewenteld op mensen die al in een moeilijke situatie zitten.

Dank u wel.